Axxx

Ναι,αρχιζει παλι το σχολειο.Αν και μου φαινεται σαν χθες που εγραφα το ποστ ΤΕΛΟΣ... Το καλοκαιρι ηταν ομορφο και θελω να ξεχασω ενα μονο πραγμα.Τις σκατοφωτιες...Αλλα δεν θα τα καταφερω να τις σβησω απο τη μνημη μου.Γιατι θα μου το θυμιζουν εκατονταοροφες θερμοκρασιες χειμωνα-καλοκαιρι στο εξης.

Τουριστας no 1

Ειναι λιγο ψωνιο ο συγκεκριμενος ανθρωπος.Ηταν αθλητης οταν ηταν νεος και του εχει μεινει απο τοτε.Τωρα πιθανοτατα δουλευει σε καμια εταιρεια.Δεν εχει και καμια ιδιαιτερη θεση,αλλα βγαζει καποια χρηματα και τωρα εφερε την οικογενεια του διακοπες στην ελλαδα για να δουν ηλιο και να χαλαρωσουν.Ξεχασα να πω οτι ειναι Αγγλος,οχι ομως απο Λονδινο.Ισως μεγαλωσε σε μια επαρχια και τωρα μενει σε μια πολη σαν το Manchester π.χ.Δεν ειμαι σιγουρη αν εχει ερωμενη,παντως σιγουρα ψαχνεται γιατι εχει βαρεθει καπως στο γαμο του.Το σπιτι του βρισκεται σε μια ησυχη γειτονια,απο αυτες που ολα τα σπιτια ειναι ιδια.Δεν εχει ομως κηπο,ουτε και ειναι δικο του το σπιτι.Αυτος μενει στον τριτο ή τεταρτο οροφο και περναει τις ελευθερες ωρες του μπροστα στην τηλεοραση στο σαλονι.Με τους γονεις του δεν εχει πολυ καλες σχεσεις,τα τυπικα μονο σε γιορτες κλπ.

Αυτα καθομουν και εγραφα μια μερα που βαριομουνα και παρατηρουσα τους τουριστες στην λιμνη της πολης μου.LOL

Ενα ονειρο (?)

Ξυπνησα που λετε καποια στιγμη μες τη νυχτα.Δεν μπορουσα να καταλαβω τι ωρα ηταν.Παντως οχι ξημερωμα,ουτε σουρουπο.Αν ειχα παραπανω γνωσεις θα εβγαζα συμπερασμα απο το ολοστρογγυλο φεγγαρι που φωτιζε στη μεση του ουρανου.Εκλεισα τα ματια μου και οταν τα ανοιξα,τι να δω?Βρισκομουν στη χρυση γραμμη που ζωγραφιζει η σεληνη στη θαλασσα.Αυτη που κουναει κιολας σε καθε κυμα.Με σταθερο βημα -λες και ηξερα οτι ειναι συμπαγες- προχωρησα για να φτασω στην ακρη,που δεν ηταν αλλη απο το ασημι στρογγυλο πραγματακι που λαμπει εκει ψηλα.Περπατησα αρκετα με αργο βημα λεει και ηταν λες και πλησιαζα στο στοχο μου.Ναι,το εβλεπα ολο και μεγαλυτερο.Καθως περπατουσα,συνειδητοποιουσα διαφορες αλλαγες στοι σωμα μου.Τα μαλλια μου εγιναν απιστευτα μακρια και αλλαζαν χρωματα.Η σιλουετα μου ψηλη και λεπτη και το δερμα μου σχεδον διαφανο.Τα ρουχα σκιστηκαν μετα απο ενα δυνατο ανεμο και ειχα σταματησει να το διασκεδαζω εδω και ωρα.Κατι ομως δεν με αφηνε να σταματησω.Ενιωσα να κουραζομαι και να καμπουριαζω και εψαξα λεει με τα σκελετωμενα δαχτυλα μου το προσωπο και ενιωσα ρυτιδες και βαθουλωματα.Τα γονατα μου ετρεμαν σε καθε βημα.Μπορουσα να σταματησω,αλλα δεν ηθελα.Που να ξερω γιατι.Νομιζω ειχα πεισμωσει και ηθελα να δω ποτε θα τελειωσει αυτη η ιστορια.Και τοτε...εκατομμυρια κοκκοι ασημοσκονης επεσαν απο παντου πανω μου και με καλυψαν.Δεν μπορουσα να αναπνευσω και οταν καταφερα να πεταξω απο πανω το βαρος μου,ημουν παλι στο δωματιο μου.Σκεφτομουν ακομα οσα ειχα συμβει οταν ηρθε μια νυχτοπεταλουδα και μου αφησε ενα δαχτυλιδι.Το εβαλα στο δαχτυλο μου και εφτα λεξεις ελαμψαν."Περασες τη δοκιμασια.Εισαι κορη μου τωρα".Γυρισα,κοιταξα τη σεληνη και σαν να μου εκλεισε το ματι.Τοτε ξυπνησα κανονικα. : )

Απλες σκεψεις

Δεν εχω την αναγκη να γραψω.Απλα αισθανομαι οτι το παραμελω λιγο το blog μου και δεν θελω να συμβαινει αυτο.Γραφω οτι να 'ναι οποτε ας γραψω και μια μαλακια που εχει κολλησει στο μυαλο μου.Αγχωθηκα πολυ σημερα με ενα ντοκιμαντερ που ειδα.Ηξερα ηδη για το προβλημα της υπερθερμανσης του πλανητη,αλλα τοσα πολλα στοιχεια και συνεπειες δεν ειχαν ξαναδει τα ματια μου.Καποια στιγμη με επιασε πανικος,γιατι σκεφτηκα οτι μπορει να μην προλαβαινουμε να το διορθωσουμε.Σκεφτηκα ολα τα ομορφα μερη πανω στη Γη που εχω παει ή εχω δει σε φωτογραφιες,ακουσα τα πουλακια να κελαηδανε και το νερο να τρεχει,μυρισα τα πρωτοβροχια και τα αρωματα των λουλουδιων και εφαγα τους καρπους των δεντρων,αγγιξα φυσικα τους κορμους των γερικων δεντρων και αφησα το νερο να περασει απο τα ανοιγματα των δαχτυλων μου.Δεν θελω να χαθει αυτη η ομορφια.

ΤΕΛΟΣ!

Τελειωσε το σχολειο για φετος!Καλο καλοκαιριιιιιιιι!!!!!!!!!

Χαρηκα για τη γνωριμια

Διαβαζα σε καποιο περιοδικο οτι γνωριζουμε κατι χιλιαδες ανθρωπους στη ζωη μας.Εγω δεν θελω να γνωρισω μονο τοσους!Θελω να πιασω φιλιες με εκατομμυρια!Ποσα δισεκατομμυρια ειπαμε ζουμε στη Γη?εφταμιση?Οοοολους θελω να τους γνωρισω!

Δεν γινεται αυτο ομως,ε?Πως θα εχεις χωρο στην καρδια σου για αολους αυτους?Δεν ειναι καλυτερα οι λιγες χιλιαδες που γνωριζει καθενας να ειναι ανετα εκει μεσα?

Δεν ειμαι σιγουρη...Χμμ...

Διαβαζα ιταλικα και ειχα ενα αρθρο που μου αρεσε...

"...possono essere presi in mano,anche a letto,anche in barca,anche la dove non ci sono spine elettriche,anche dove e quando qualsiasi batteria si e scaricata,possono essere sottolineati,sopportano orecchie e segnalibri,possono essere lasciati cadere per terra o abbandonati aperti sul petto o sulle ginocchia quando ci prende il sonno,stanno in tasca,si sciupano,assumano una fisionomia individuale e seconda dell intensita e regolarita delle nostre letture,ci ricordano che non li abbiamo ancora letti,si leggono tenendo la testa come vogliamo noi,senza imporci la lettura fissa e tesa dello schermo di un computer..."

Umberto Eco

Ο κυριος μιλαει για τα βιβλια.Στο αρθρο πριν το αποσπασμα λεει οτι υπαρχουν δυο ειδη βιβλιων.Αυτα που ειναι για να τα συμβουλευομαστε και μπορουν να αντικατασταθουν απο ηλεκτρονικα μεσα και αυτα που ειναι για να τα διαβαζουμε και δεν μπορουν για ολους τους λογους που αναπτυσσει στο κομματι που μεταφερω.Επιχειρω μια μεταφραση... :)

"...να κρατηθουν στο χερι,στο κρεββατι,στη βαρκα,ακομη κι εκει που δεν υπαρχουν πριζες,ακομη κι εκει και οταν καθε μπαταρια αδειαζει,μπορουν να υπογραμιστουν,στηριζονται απο "αφτακια" και σελιδοδεικτες,μπορουν να αφεθουν να πεσουν στο εδαφος ή να εγκαταλειφθουν ανοιχτα στο στηθος ή στα γονατα οταν μας παιρνει ο υπνος,χωρουν στην τσεπη,συρρικνωνονται, (δεν το καταλαβαινω αυτο που ακολουθει :) ),μας θυμιζουν οτι δεν τα εχουμε ακομα διαβασει,διαβαζονται σε οποια σταση θελουμε χωρις την καθορισμενη και στητη σταση του κεφαλιου μπροστα στην οθονη του υπολογιστη..."

Η μεταφραση ειναι για τα μπαζα,ελπιζω ομως να φαινεται το νοημα.Συμφωνω απολυτα με τον Εκο.Τα βιβλια ειναι ολα αυτα και ακομα παραπανω,πολλα παραπανω.