Μισω τις Δευτερες

1. Ειναι η πρωτη μερα της εβδομαδας (Which means σχολειο ξανα!)
2. Εχω εφτα δυσκολες ωρες
3. Πρωτη ωρα γεωμετρια (γκρρρ)
4. Νυσταζωωω
5. Με αποδιοργανωνουν τα απογευματινα μαθηματα
6. Εχει "παρα πεντε"
7. Τα μαλλια μου θελουν λουσιμο γιατι ξεχασα να τα λουσω μες το Σ/Κ
8. Ο αδερφος μου δεν εχει μαθημα αρα ειναι σπιτι και μου τα πρηζει
9. Το νερο του Suzuki θελει αλλαγμα και βαριεμαι...
10. Ολοι εχουν την απαιτηση να "τα εχεις ολα διαβασμενα" γιατι "Σαββατοκυριακο ειχατε!"
11. Δεν εμαθα ποτε πως λεγεται στα γαλλικα...(laundi???)
12. Τα βιβλιοπωλεια ειναι κλειστα
13. Εχει ακομα την ταινια της Παρασκευης στο σινεμα
    

Αλλαγη?

Ωρες ωρες σκεφτομαι πως θα ηταν αν ο κοσμος ηταν διαφορετικος.Και δεν μιλαω για κραυγαλεες διαφορες,απλα πραγματα.Αν το αιμα ηταν μαυρο για παραδειγμα,τι θα αλλαζε?

Τοσοι και τοσοι μακαβριοι ποιητες και συγγραφεις δεν θα υμνουσαν ποτε το ρουμπινι του χρωμα και την ηδονικη του γευση.Το μαυρο δεν ειναι οπως το κοκκινο.Δεν κανει την ιδια αντιθεση με το λευκο δερμα και ενα σωρο ταινιες και πινακες ζωγραφικης θα εχαναν την αισθητικη τους ισορροπια.Οι φωτογραφιες με τραυματιες πολεμου θα μας εκαναν την ιδια εντυπωση?

Κι αν ηταν πρασινο?Κι αν ηταν μπλε ή πορτοκαλι?

Δεν ειναι ομως,και η φυση κατι ηξερε και του εδωσε αυτο το ακαθοριστο χρωμα.Εμεις οι ανθρωποι δεν ξερουμε τι μας γινεται και αναρωτιομαστε γιατι ειναι ετσι,αντι να παμε να τελειωσουμε την εκθεση για το φροντιστηριο. :P

Κάτι ακόμα για αγάπη...

Picked from the book "everything is Illuminated" by Jonathan Safran Foer.

He knew that "I love you" also means "I love you more than anyone loves you or has loved you,or will love you",and also,"I love you in a way that no one loves you or has loved you,or will love you",and also,"I love you in a way that I love no one else,and never have loved anyone else,and never will love anyone else"

Εμένα μου ακούγεται κάπως εγωιστικός τρόπος να αγαπάς.Και έχω την αίσθηση ότι τα συναισθήματα παρουσιάζονται μονόπλευρα.Είναι παθιασμένος τρόπος όμως,και η αγάπη θέλει και κάποιο πάθος όπως και να το κάνουμε. :)

Η κατα Πλατωνα εκδοχη

Κατα τον Πλατωνα,στην αρχη της δημιουργιας οι αντρες και οι γυναικες δεν ηταν οπως σημερα : υπηρχε ενα ον,βραχυσωμο,με σωμα και λαιμο,αλλα το κεφαλι του ειχε δυο προσωπα και το καθε ενα κοιταζε προς διαφορετικη κατευθυνση.Ηταν λες και δυο πλασματα ειχαν κολλημενες τις πλατες τους,με δυο αντιθετα φυλα,τεσσερα ποδια,τεσσερα χερια.Οι θεοι της Ελλαδας ομως ηταν ζηλιαρηδες και ειδαν οτι ενα πλασμα που ειχε τεσσερα χερια δουλευε περισσοτερο,με δυο προσωπα εβλεπε παντου και δεν μπορουσε να δεχτει υπουλη επιθεση,ενω με τα τεσσερα ποδια δεν χρειαζοταν μεγαλη προσπαθεια για να στεκεται ή να διανυει μεγαλες αποστασεις.Και το πιο επικινδυνο:το πλασμα αυτο ειχε δυο διαφορετικα φυλα,δεν ειχε αναγκη κανεναν για να συνεχισει να αναπαραγεται στη γη.Τοτε ειπε ο Διας,ο αρχοντας του Ολυμπου "Εχω ενα σχεδιο για να κανω αυτους τους θνητους να χασουν τη δυναμη τους."Και με ενα κεραυνο εκοψε το πλασμα στα δυο,δημιουργωντας τον αντρα και τη γυναικα.Αυτο αυξησε κατα πολυ τον πληθυσμο της γης και τα ταυτοχρονα αποπροσανατολισε και αποδυναμωσε τους κατοικους της -επειδη τωρα ηταν αναγκασμενοι να αναζητουν το χαμενο τους κομματι,να το αγκαλιασουν ξανα και,με αυτο το αγκαλιασμα,να ξαναβρισκουν την παλια τους δυναμη,την ικανοτητα να αποφευγουν την προδοσια,την αντοχη να καλυπτουν μεγαλες αποστασεις και να αντεχουν την κοπιαστικη εργασια.Το αγκαλιασμα αυτο εμεις το λεμε ερωτικη πραξη.
Εχω και καποιες ερωτησεις σχετικα με τον ερωτα,την αγαπη,ή οπως αλλιως ισχυει για τον καθε ενα.

1.Πως καταλαβαινεις οτι ειναι ο Ενας/η Μια? (μπαναλ,αλλα απορια μου)

2.Υπαρχουν διαφορετικοι τροποι να αγαπας?
3.Η εξωτερικη εμφανιση μετραει?
4.Ποσο ελεγχουν τις προτιμησεις μας τα εκαστοτε συμβολα (του σεξ κλπ)
5.Η απιστια θεωρειται μειωση της αρχικης αγαπης?
6. α. Οταν αγαπουν οι ανθρωποι αλλαζουν?
β.Αν ναι,μεχρι ποιο βαθμο ειναι φυσιλογικο αυτο?
7.Υπαρχει παντοτινη αγαπη?
8.Γιατι οι ερωτες χωρις ανταποκριση ειναι ποιο ευκολοι (αν ειναι)
9.Γιατι πιστευουμαι οτι μονο εμεις κανουμε υποχωρησεις σε μια σχεση?
10.Μπορεις να ερωτευτεις με την πρωτη ματια? (κι αυτο πολυυυ μπαναλ)
11.Τι ειναι πιο "ερωτευσιμο" σε ενανα ανθρωπο? (υποκειμενικοτατο!)

Και αλλες πολλες ερωτησουλες.Θα χαρω πολυ να λαβω απαντησεις :)

Κειμενο απο την Ιαπωνια...

Ειναι ενα αποσπασμα απο τα κειμενα απο την ιαπωνια,του Λευκαδιου Χερν.Λιγη σχεση εχει με την Ιαπωνια,αλλα ειναι μια ωραια ιδεα και ηθελα να τη γραψω.
Ειναι βεβαιο πως οι εντυπωσεις εκεινες που παραμενουν περισσοτερο ζωντανες στη μνημη μας ειναι οι πιο φευγαλεες : θυμομαστε πολυ περισσοτερο τα λεπτα απο οσο ολοκληρες ωρες.Ποος θυμαται αλλωστε ολοκληρη ημερα?Το αθροισμα της ευτυχιας που συγκρατει η μνημη στη διαρκεια της ζωης μας διαμορφωνεται απο τα δευτερολεπτα : Τι ειναι αληθεια πιο φευγαλεο απο ενα χαμογελο?Κι ομως χανεται ποτε απο τη μνημη ενα παλιο χαμογελο?Ή, η απαλη θλιψη που ξυπναει μεσα μας αυτη η αναμνηση?

"Μυστικη ιστορια" και "Μεσα απο τον σκοτεινο καθρεφτη"

Ενα αποσπασμα απο την "Mυστικη Iστορια" της Donna Tartt.Ωραιο βιβλιο! :)
Τωρα τα δεντρα ειναι σχιζοφρενικα κι αρχιζουν να χανουν τον ελεγχο,εξοργισμενα απο τα πυρινα,καινουρια τους χρωματα.Καποιος -ο Βαν Γκογκ μηπως?- ειπε οτι το πορτοκαλι ειναι το χρωμα της παραφροσυνης.Η ομρφια ειναι τρομος.Θελουμε να μας καταβροχθιζει,να κρυφτουμε σ'εκεινη τη φωτια που μας εξαγνιζει.Η ομορφια ειναι τρομος.Οτιδηποτε αποκαλουμε ομορφο μας προκαλει ριγη.
Και ενα αλλο παραλληλο.Του Giostein Gaarder απο το "Μεσα απο τον σκοτεινο καθρεφτη"
Κλαιμε οταν βλεπουμε κατι λυπητερο.Αλλα κι οταν βλεπουμε κατι ομορφο,παλι τα δακρυα κυλουν απο τα ματια μας.Σαν σουμε κατι αστειο ή ασχημο,γελαμε.Μπορει να κλαιμε βλεποντας κατι ομορφο,επειδη ξερουμε οτι δεν ειναι παντοτινο.Και γελαμε βλεποντας κατι ασχημο,επειδη ξερουμε οτι δεν ειναι ετσι στα αληθεια.Οι παλιατσοι ειναι αστειοι,επειδη ακριβως παριστανουν πως ειναι τοσο φοβερα ασχημοι.Οταν καθονται μπροστα στον καθρεφτη και βγαζουν τη μασκα,γινονται παλι ομορφοι.Γι'αυτο κι ειναι τοσο λυπημενοι,τοσο δυστυχισμενοι,οταν πανε στο τροχοσπιτο τους και κλεινουν την πορτα τους.
Η ομορφια ειναι παντα υποκειμενικη.Κι εμεις οι ανθρωποι,αν και εχουμε διαφορετικα γουστα και λατρευουμε διαφορετικα πραγματα,εχουμε ενα κοινο.Ολοι,
μα ολοι,αναζητουμε την ομορφια.Κι ας ειναι παροδικη,και μας στενοχωρει και μας προκαλει τρομο τελικα.Αξιζει τον κοπο...

Τραγουδι αφιερωμενο στο ονομα μου

>Άσε με, άσε με να σε δω να πεθαίνεις
άσε με, άσε με να σε δω να πονάς
άσε με να σε δω καθώς πέφτεις στο γκρεμό
άσε με να γερνώ μες στις σκιές στον ύπνο σου να μπω

Αν αφήσεις το ένα μάτι δεν αργεί να ’ρθει βαθύ σκοτάδι
αν αφήσεις και τα δύο αναπαύεσαι σε μαυσωλείο
αν αφήσεις και τα δύο αναπαύεσαι σε μαυσωλείο
αν αφήσεις το ένα μάτι δεν αργεί να ’ρθει βαθύ σκοτάδι

Άσε με μέσα σου, νιώθω ανάγληση στο αίμα σου
άσε με, άσε με να στοιχειώσω το πνεύμα σου
άσε με να χωθώ σαν βελόνα στο δέρμα σου
άσε με στα νεκρά, παγωμένα χείλη σου

Αν αφήσεις...

Άσε με, άσε με να σε δω να πεθαίνεις
άσε με, άσε με να σε δω να πονάς

Λατρεύω σε
λατρεύω σε
λατρεύω σε απέθαντη...

Απο τα διαφανα κρινα.Λιγακι ανατριχιαστικο,αλλα χιρομαι που εχει τιτλο Βιργινια (ή Virginia τελοσπαντων).Αφου η ορθοδοξη εκκλησια δεν φιλοτιμηθηκε να βρει γιορτη για το ονομα μου...λατρευω σε απεθαντη λοιπον... :)